RPG Fantasy

- Rozumiem więc, że będę musiał ćwiczyć się w używaniu mocy? - zapytał - Bo leczyć potrafię jeszcze metodą "krzyku", ale pewnie leczenie światłem jest lepsze, no nie? I jeszcze jedno: Mam pewnie ćwiczyć od teraz?

-Ćwiczyć możesz kiedy chcesz i ile chcesz. Cień i Światło to dwie najpotężniejsze moce z wszystkich sześciu, ponieważ występują wszędzie. Każdy wyznaczony może pobierać energię swojego żywiołu. Ty możesz uzupełniać moc nawet od słońca. Pomyśl, że jest to masa energii. Nadaj jej kształt kuli, a potem utwórz między wami strumień.
W ten sposób energii nie powinno ci nigdy brakować. Nie mówię tu oczywiście o siłach witalnych. Co do leczenia..
Najlepszymi uzdrowicielami są magowie wody, a światła bardziej skupiają się na ochronie. W manuskryptach przedstawia się ich jako rycerzy ( od autora: mówię o swoistym obrazie tanka, który bierze na klatę kupę wrogów i przeżywa)

- Dobrze wiedzieć, chciałbym zacząć teraz - powiedział. Znał swoje ograniczenia i wiedział, że nie ma na razie wielkich szans na zgromadzenie dużej energii.Ale skupił się. Jego ciało zaczęło promieniować jasnym światłem. Nagle wiązka odrzucona od jego ciała pomknęła w stronę słońca. Jego energia topniała, ale się nie poddawał. I nagle poczuł olbrzymią dawkę energii. Kumulowała się w jego ciele cały czas. Nagle przestała się gromadzić - osiągnął maksimum.
- I to połączenie może trwać cały czas? - zapytał z niedowierzaniem.

Pomyślał.
- Tak, jednak większość tego nie robiła, bo to w jakimś sensie przeszkadza się skupiać, i staje się niewygodne. No i oczywiście zbyt częste pobieranie może prowadzić do uzależnienia- w takim wypadku moc wypala cię od środka, i może to prowadzić do przemienienia się w żywiołaka.

-Uhm... cóż, mi wystarczy to, co teraz mam - powiedział - zgaduję, że moja moc będzie polegała głównie na tworzeniu barier i tarcz, a także na błogosławieństwach wszego rodzaju. Powiedz mi, czy jest to po prostu odpowiednie ustawienie danej mocy, czy może coś więcej?

Może opowiem ci później. Mam jeszcze robotę, a chce się napić. Chodźmy. Musisz odpocząć- powiedział z troską i ruszył ku karczmie wywijając szablą dla rozrywki.

- Niech ci będzie - uśmiechnął się. Dalej czuł się dziwnie w swoim nowym ciele. Poszedł za Kathleenem, który wydał mu się zatroskany. - Czym się martwisz? - spytał.

Doszli do karczmy. Kathleen wszedł do środka, i po dłuższym namyśle odpowiedział:
-Bałem się że to był ostatni prosiak z rożna- powiedział z kwaśną miną patrząc na grill na którym smażyło się kilka kiełbas i dwa steki. Zero świnek.

- Hahaha - roześmiał się - jak chcesz, możemy zapolować - dodał dalej z uśmiechem

- Niee, przeżyje- spojrzał przez okno.- Ściemnia się. Trzeba iść. Wrócę późno.- po czym wszedł na górę i zniknął. Dało się zauważyć tylko otwarte okno w ich pokoju.

- Dobra - powiedział. Nie szykował się do snu. Kształtował swoją energię aż do powrotu Kathleena, by zwiększyć siłe swojej mocy

// już nie mam siły pisać dzisiaj, ostatni pościk i kończe nq

Kathleen przecisnął się przez okno i wpadł do pokoju. Prawy rękaw miał lekko obluzgany krwią, ale za to przyniósł prawie worek złotych monet. Odstawił je do szafy. Płaszcz rzucił na krzesło. Zaraz za nim wylądowała tam broń i pas. Zdjął buty i zostając w samych spodniach położył się na rozścielonym posłaniu w kącie.,, Łóżko zostawiam im, niech robią co chcą,,- pomyślał po czym zasnął.

//ok , szkoda

Tym razem on miał swój czas na wyjście. Wziął cały swój ekwipunek i wyszedł na miasto. Chodził przez nieznane sobie uliczki i zakątki zapisując je w pamięci. Postanowił, że mimo wszystko zapoluje na coś. Poszedł więc po chwili do lasu. Wlazł na drzewo i zgrabnie uciął ogromną gałąź. Po czym oczyścił gałąź z całej kory i bruzd i przystąpił do rzeźbienia. Tym razem łuk wyrzeźbił w ten sposób, że miał odwzorowane łzy na końcach ramion i promienie słoneczne na "rączce". Dodał także schemat jelenia. Był to więc łuk do polowania. Ustawił się w krzakach, a pięć metrów od siebie ustawił kulę swej mocy jako wabik. Wyjął z kołczana trzy strzały i wbił je koło siebie. Nie musiał długo czekać. Przywabiły się trzy jelenie, dzik i niedźwiedź. zestrzelił najpierw dzika, a potem dwa jelenie, ale misiek nie chciał współpracować. Był on większy niż zwykły miś. W dodatku oczy miał ... białe ... A teraz biegł na niego!!! Gohen ledwo wyciągnął miecz, ale niedźwiedź odrzucił go jak zabawkę. Odbył kilkusekundowy kurs latania i wylądował na polanie. A niedźwiedź już tam był. "Co do..." - zdążył pomyśleć. Utworzył wokół siebie barierę światła. Niedźwiedź wrzasnął:
-Giń, śmieciu!!! -
I uderzył w powłokę, w którą wszedł jak w masło. Po chwili powłoki już nie było.
- Zginiesz, wybrańcu, ty nędzna ... !!! - tu posypały się przekleństwa. Gohen nie poddał się.

/// skończę jutro

Kathleen obudził się. Przez chwilę śnił że widzi perspektywę Gohena. Był w niebezpieczeństwie. Szybko zerwał się z podłogi, założył buty, wziął łuk i jedną strzałę i wyskoczył przez okno na dach.Wdrapał się na szczyt z którego widać było las. Kleknął i napiął cięciwę. Wysłał szybką sondę, która powróciła po chwili, ukazując mu obraz uciekającego Gohena i goniącego go niedźwiedzia.Kathleen zwolnił oddech. Zamknął oczy. Spokojnie celował w powód niepokojących dźwięków.Wyczuwając chwilę wyprzedził strzałą niedźwiedzia i zwolnił cięciwę. Strzała za pomocą wplecionych w nią nici cienia pomknęła w stronę lasu. Kathleen wrócił do domu, ujął szablę i czekał, aż strzała ugodzi w cel i będzie miał punkt orientacyjny do teleportacji.

Niedźwiedź był szybki... zbyt szybki. Mimo, ze Gohen całą siłą walił w niego czym miał, nawet nożem, to od futra niedźwiedzia wszystko odbijało się jak od pancerza. W końcu po długim uciekaniu, wziął w rękę połowę swojej mocy i walnął ją w niedźwiedzia.
- Dziękuję za obiadek - powiedział niedźwiedź - dzięki takiej mocy wreszcie mogę cię zabić.
Nagle niedźwiedź znieruchomiał i wrzasnął:
-Whhhhaaaauuu!!! - (od autora: ryk, odpowiednik ał!) ryknął tak, że Gohenowi prawie pękły bębenki. Nagle wpadł na pomysł - rzucił się na niedźwiedzia, wrzasnął : "HAAALL MUUS INNN!!" i zaatakował oko niedźwiedzia. Niedźwiedź przez chwilę się nie ruszał, więc Gohen mógł zaatakować niedźwiedzia w oba oczęta. Gdy już to zrobił, odsunął się.

<b>Ryk</b>

Wstrząsnął całym lasem. Gohen pomyślał " Mam przerąbane " i wziął nogi za pas. Miał nadzieję, że uda mu się uciec. Marne szanse. Postanowił więc, że wywiedzie niedźwiedzia w pole. Zrobił szybki skręt i wrócił w miejsce, w którym strzelał do zwierząt. Wziął dzika za nogi i przyspieszył. Zamierzał dobiec do miasta.

Kathleen już miał się teleportować, gdy zobaczył że Gohen biegnie w stronę miasta z.... dzikiem na ramionach. Więc jednak pomyślał o mnie- pomy§lał. Wbiegł na mury miasta i przeskoczył na środek bramy. Stanął, położył runę i krzyknął:
- Rzuć mi swój miecz i schowaj się na murach! Uważaj żeby nie wdepnąć na runę!

Wedle rozkazu Kathleena, Gohen rzucił mu miecz. Nie wiedział, po co Kathleenowi jego miecz, ale ufał, że ma plan. Wszedł na mury i obserwował niedźwiedzia, który pojawił się po chwili. Gohen zdążył uruchomić swoją świetlaną osłonę "Nic mi nie da, ale zawsze coś" - pomyślał. Postanowił poczekać co się stanie.
-Co to jest? - spytał jeszcze.

Kathleen nie odpowiedział, tylko od razu zaszarżował na potwora. Z każdym krokiem wplatał cień w miecz. Po chwili bardziej już wyglądał jak człowiek uformowany z dymu. Wzbił się w powietrze, wzniósł nad głowę i nagle na niebie pojawiła się sylwetka wielkiego miecza którego ostrze sięgało od dłoni Kathleena. Jak grom miecz spadł na zdumionego niedźwiedzia. Wielki wybuch zasłonił całą scenę, a na miasto posypała się fala piasku i ziemi. Gdy kurz opadł, dało się zobaczyć zmiażdżone truchło pośrodku krateru.

-Whoa... - gapił się zdumiony - Muszę się tego nauczyć - oznajmił z zaciekawieniem.
- A teraz jesteś w stanie mi powiedzieć, co to do jasnej ciasnej było? - spytał