RPG Fantasy

Zapadł wieczór. Większość ludzi spokojnie grzeje się w łóżkach. Kilku pijaków podpiera ścianę gospody. Czy to na skutek nadużycia alkoholu, czy przez zwykły przypadek, Z nieba zaczyna spadać dymiący pocisk, uderzając w podwórze karczmy. Dym opada, ukazując nieprzytomnego mrocznego elfa, śpiącą elfkę, i człowieka owiniętego w czarny płaszcz między nimi.

- Ech, jeszcze nie pora- mruknął bardziej sam do siebie niż do Gohena- Dobra, to zbieramy się. Za godzinkę na placu.
Wstał, przeciągnął się i wyszedł z gospody

/ cały czas przygoda tuta

Wyszedł za nim, emocje zaczęły w nim buzować, jak przed każdą walką. To była rzecz, której potrzebował, wiedział, że to może mu przywrócić trochę pamięci. Poza tym, uważał to za dobrą zabawę.

Stanął w wyznaczonym miejscu. Gohan szedł za nim. Stanąwszy naprzeciw niego odezwał się:
- Chciałbym zobaczyć twoje umiejętności. Pokaż mi z łaski swojej pozycję obronną, oraz jak wykonujesz atak.

Wykonał jego rozkaz. Stanął w rozkroku, chyląc się lekko i trzymając miecz w obu rękach, lekko nad głową, równolegle do podłoża.
-To jest moja pozycja obronna - powiedział - wiem, że niekoniecznie jest skuteczna, ale ją lubię.

- A co do ataków, to jest ich kilka.Mogę np. zrobić ze swojego miecza barierę - wziął miecz w jedną rękę i używając jedynie nadgarstka i palców utworzył ścianę z jednego ostrza - albo zza głowy - tu wykonał potężny cios zza swojej głowy, używając ramion i nadgarstków - ewentualnie proste cięcia lub pchnięcia. Można również wykonywać wiele parowań, odbić, kontr itp. - skończył

- A co do walki, to chciałbym, żebyś wiedział, że nie będę używał żadnego krzyku, który mógłby nie być fair. - dodał z uśmiechem - Chciałbym też zobaczyć, jak ty atakujesz i bronisz, bo poznałeś właśnie moje słabe punkty, więc ja chciałbym również poznać twoje - tu ponownie się uśmiechnął.

Wysłany: Wto Cze 19, 2012 9:25 pm Temat postu:

Kathleen ni to uśmiechnął się, ni to skrzywił, ale wyciągnął szablę. Stanął prosto, lewą nogę cofnął do tyłu, lekko zgiętą ręką ujął szablę prawie samymi palcami, i lekko pochylił głowę.
- Nie chodzi o siłę czy stabilność, lecz o finezję. Gdy wróg atakuję, wykluczam możliwości jego ataku, i wystarczy że odpowiednio ustawię broń i automatycznie parada wykona się sama.
-Atak, jest dość ciekawą formą. Człekokształtne istoty posiadają przynajmniej po 7 słabych punktów- ty możliwe że wiesz najwyżej o trzech. Wystarczy w nie trafić. i tyle.
-Dobra koniec gadania, zaczynajmy.- cofnął się i wykonał pozę obronną. Czekał

Miał nadzieję, że jednak Kathleen go nie zabije. W jednej chwili stał, a w następnej już biegł. Rozpędził się do prędkości, w której obraz mu się rozmazał. Pobiegł do prawej strony Kathleena. Nagle zrobił wślizg nogami do przodu, celując mieczem w jego kostkę. Normalny człowiek nie miałby szans tego obronić. Ale Kathleen najpewniej przewidywał, że Gohen wyforsuje się do przodu. Najpewniej załatwił mu "niespodziankę", więc dwa metry za im wstał i ciął mieczem z dołu do góry i wycofał się szybko poza zasięg jego noży, mając nadzieję, że nie dojdzie do bliższego starcia, bo nie miałby w nim szans.

Spodziewał się tego . Niezauważalnie postawił runę po swojej prawej stronie, ale Gohen coś wyczuł i wycofał się ze swojej szarży. Powoli zaczął go okrążać. On śledził go wzrokiem. W jednej chwili wpadł na pomysł. Uwolnił cień i wytworzył swoją idealną kopię, jednocześnie korzystając z Ukrycia. stanął kawałeczek dalej od sobowtóra, i zaczął przyglądać się sytuacji. Zawczasu wziął lewą ręką garść piasku i pewniej ścisnął szablę. Czekał na reakcję tamtego.

To było dziwne. W jednej chwili był w jednej pozycji, a po chwili przesunął się o jakiś centymetr w lewo. "Przywidziało mi się" - pomyślał. Jednocześnie zaczął wyprowadzać szarże, które były jak na jego siły dość mocne. Ale Kathleen przewidywał każdy jego ruch i jego szabla odbijała jego miecz za każdym razem. Nagle zrozumiał, czemu tak się męczył. Kathleen po prostu za każdym razem przesuwał szablę o parę centymetrów w bok, w który uderzyłby miecz. Postanowił więc zastosować markowanie. Udawał, że atakuje jego prawy bok, ale pół sekundy przed uderzeniem zmienił kąt i miecz leciał wprost na lewą rękę Kathleena... którą przeciął jak powietrze... dosłownie, ręka Kathleena była .. cała, nic jej się nie stało. Był pewien, że trafił. "Co do cholery?!!" - przeklął w myślach - " mam coś z oczami, czy co?". Ale Gohen za bardzo się wychylił i oberwał szablą w czoło, z którego trysnęła mu krew, zalewając oczy. Świat zawirował mu przed oczami, ale dalej walczył, trochę się odsuwając. "Jest nieuchwytny jak cień i potężny jak mrok" - pomyślał. Postanowił więc użyć techniki tarczy. Nadgarstki i palce pracowały z pełną mocą odbijając wszystkie ciosy, które Kathleen mu próbował zadać. Nagle jego ciosy osłabły i pokazał na moment lukę w pancerzu. Markował swój cios w tamto miejsce, a tak na prawdę zaatakował z drugiej strony. Znów przeciął "powietrzną rękę", tym razem tą z szablą. Brak zmiany reakcji. Tym razem poczuł uderzenie w tył głowy. Jego lekki hełm się rozpadł jak glina, a był zrobiony z tajemniczo lekkiej i potężnej mieszanki magii runicznej, stali i obsydianu. To już go przeraziło. Myślał, że szabla Kathleena jest z żelaza, może ze stopu stali. Ale żadna moc fizyczna nie była w stanie zniszczyć tego hełmu. "Ale nie odczuwam, żeby używał zaklęcia, to był po prostu normalny cios". Jednak miał przeczucie, że jest to pewna forma zaklęcia. Musiał to sprawdzić. Odszedł na parę metrów od Kathleena i udawał, że zaraz wyprowadzi cios i przyzwał swój nóż, który w jednej sekundzie znalazł się w jego ręce. Obrócił się i tak zaatakował nożem ze smoczego szkła.

Wybuch

Odleciał na 20 metrów i wbił się w ścianę jakiegoś budynku, a sekundę po tym uderzyła go armada kryształów cienia (ostatnia, magiczna linia obrony). Był cały w rakach i oparzeniach. Zrobiło mu się ciemno przed oczami. "Żałuję, że nie mam krzyku" - pomyślał chwilę przed odlotem.

Nareszcie się zorientował jak zniszczyć iluzję.Smocza broń jest naturalnie magiczna. Kopia znikneła, a Kathleen w tym samym momencie ukazał się, i gwizdnął ostrzegawczo. Podbiegł do Gogena, a gdy on się odwrócił rzucił mu w twarz piaskiem i zadymił powietrze wokół niego. Szablą celował w zakończenie nerwów w okolicy barku, co skutecznie by sparaliżowało pòł ciała Gohena. Dla pewności mruknął zaklęcie Paraliżu w stronę jego nogi. Niezależnie od skutku wycofa się na bezpieczną odległość.

Ledwo otworzył oczy. Kathleen sparaliżował go, ale nie dość mocno. Co prawda jego nogi nie dało się ruszyć, ale reszta ciała była sprawna. Podniósł się i stanął plecami do ściany. Postanowił, że ze swoją nogą zrobi to, co z cieniem. Walnął w nią płazem noża. Ból . Co prawda nie było eksplozji, ale ból był niemożliwy. Ale mógł ruszać nogą. Kryształy cienia odbierały mu siły i zadawały ból, zagnieżdżając się w ciele. Dalej jednak miał miecz i nóż. Bolała go strata hełmu, ale mógł bez niego żyć. Mógł się teraz w miarę możliwości obracać i blokować. Podszedł do Kathleena. nagle, ni stąd ni zowąd zaatakował zza głowy, a potem markując atak lewej pchnął prosto, gdzie było serce. Ale wiedział, ze Kathleena chroniło pole jego energii, czyli cienia, która nie pozwoli go zabić. Tak też się stało. Odrzuciło go na nieco mniejszą odległość i tym razem upadł na ugięte nogi, robiąc salto w powietrzu, w międzyczasie rzucił nożem, który mógł się przebić przez tarczę cienia. Przyjął postawę obronną, a nóż wrócił do jego wyprostowanej ręki

Zmęczył go. Gohen dyszał niezwykle ciężko, lecz nie poddawał się. Jedyne co martwiło Kathleena, to ten nóż.Zrobił gwałtowny unik przed smoczym ostrzem. Trzeba uważać, kiedy Gohen próbuje nim rzucać, bo może oberwać. Z tego co zaobserwował, jego przeciwnik był praworęczny. Koniec cackania, spróbuje to zakończyć. Szybkim ruchem wyjął swój długi sztylet, i złapał go ostrzem ku ziemi. Wytworzył kolejną iluzję, i posłał ją ku Gohenowi, a samemu będąc Ukrytym biegł kilka kroków za nim. Gdy sobowtór już miał się zetrzeć z wrogiem, Kathleen rozsadził go, dezorientując przeciwnika. Rzucił sztyletem, przeskoczył nad Gohenem i ciął w prawą łopatkę. To będzie mu sprawiać ból przy każdym ruchu ręką.

-Ałłłłłł!!! - rozdarł się na cały głos. Sztylet uderzył go tuż pod łopatką i dotknął płuca swoją końcówką. Oberwał też w łopatkę. Nagle z jego wszystkich ran wyleciało światło. Wszystkie kryształy cienia roztopiły się w tym świetle, a wiązka z łopatki zaatakowała cień otaczający Kathleena. Nagle obie siły zmieszały się ze sobą i... wybuchły. Gohen opadł na twarz i usłyszał głos wołający: "Światłość tylko cię uratuje. Ciemność cię zabije". Nagle poczuł, że się unosi. Uniósł się do chmur. Wtem zalała go fala wspomnień. Przypomniał sobie dosłownie wszystko. Dosłownie. Mściciel się w nim obudził. Nagle rzekł do Głosu:
-Błagam tylko o jedno, o to, abym zapomniał, co zrobił mi ród Arbor i nie musiał się na nich mścić -
Nagle poczuł lekkie ukłucie w mózgu. "Co ja mówiłem?'' - zastanawiał się - "A z resztą".
- Powierzam ci moc światła - rzekł Głos. Gohen poczuł, że ma więcej energii, niż kiedykolwiek wcześniej - Ale pamiętaj, że moc wiąże się z odpowiedzialnością i niebezpieczeństwem - dodał głos - A teraz możesz już iść.
Zaczął ździebko spadać, ale wiedział, że nic mu to nie zrobi. Wylądował na ugiętych nogach i czekał na rozwój wypadków.

Zamarł. Nie mógł uwierzyć. Ale czy naprawdę.... Wybrał go.
Kathleen nie spodziewał się że tak szybko zacznie ich znajdować. A jednak. Jedyne co zdołał w tej chwili powiedzieć to:
- Gohen, twoja skóra jest.. ludzka.

-Co???- spytał z niedowierzaniem. Popatrzył na swoje dłonie - O choroba...
Nie mógł uwierzyć
- Co... Co mi się stało? - spytał, nieco przerażony - Jakieś siły wyższe?

Kathleen nie wiedział czy mu powiedzieć. W końcu uznał, ze musi, jako jedyny żyjący przedstawiciel Szóstki.
-Ingerencja bogów- odpowiedział mu- Nawet nie wyobrażasz sobie, jaki spłynął na ciebie dar. Ktoś się do ciebie odezwał, prawda? Wiec musisz wiedzieć, że..- zaciął się, wziął wdech i wydusił- zostałeś wybrany przez Rennefega, Boga Światła.

Zamarł.
- Rozumiem więc, że On dał mi siły, zmienił mnie w człowieka, uzdrowił mnie i uleczył moją pamięć - stwierdził - tylko są trzy proste pytania: Czy Rannefeg czegoś chce ode mnie w zamian , co to dla mnie jeszcze może znaczyć i dlaczego zmienił mnie w człowieka?- wydusił jednym tchem, dalej będąc w szoku

Rennefeg jest jednym z tych bardziej wrażliwych bogów.
Troska i ochrona swoich jest celem jego potomków.
To, czego będzie wymagał od ciebie, przyjdzie z czasem, gdy zjednoczy się cała Szóstka. Co to znaczy dla ciebie? Przede wszystkim jesteś teraz w stanie używać światła jako swojej broni. To jedna z najpotężniejszych sił na świecie, zaraz obok ciemności. Tak, uprzedzę twoje następne pytanie; Rennefeg jest bratem Kayleseca, więc jesteśmy jako tako daleką rodziną.
-Czemu zmienił cię w człowieka? Elfy i inne rasy mają podobną budowę jak ludzie, ale nie do końca, chodzi mi tu o np. położenie nerwów i poszczególnych narządów wspomagających kontrolę nad mocą. Wszyscy potomkowie bogów byli pierwotnie ludźmi, na wzór ich samych. Człowiek jest śmiertelny. W planie bogów my- jako ich synowie - jesteśmy tylko ułamkiem całości. Gdy odegramy swoją rolę musimy odejść, dając miejsce przyszłym pokoleniom. Zostaniemy wezwani dopiero, gdy ostatni z nas będą walczyć o wolność , i będą potrzebować naszej pomocy. Moim zadaniem jest odnalezienie całej Szóstki potomków i zjednoczenie ich. Jak dotąd znalazłem ciebie, więc pozostała czwórka jest ukryta.

Zebranie całej szóstki może być ciężkie - powiedział - Mam jednak przeczucie, że Elindor też może zostać wezwana, co o tym myślisz? - spytał.
Cóż, teraz miał za zadanie tylko się wczuć w swoją rolę i uporządkować myśli. Więc tak:
W wyniku walki z mocą, która była potężniejsza od niego, zwrócił uwagę boga, który powierzył mu moc. On, który nie pochodził ze znacznego, ani statecznego rodu, otrzymał taki ogromny dar!
-Mam jeszcze jedno pytanie: mogę używać swoich mocy światła zawsze? Czy tylko w określonych sytuacjach?-

- Mocy możesz używać zawsze, jednak pamiętaj- nadużycie może sprowadzić konsekwencję. Na początku możesz się nadwyrężyć nawet zwykłymi zaklęciami, lecz w miarę upływu czasu twoja energia wzrośnie.- odparł mu.