RPG Fantasy

Odpoczynek trwa od tygodnia.

Gohen przechadzał się po pobliskich lasach bez żadnej broni. Była ciemna noc. Dookoła niego chodziły dzikie zwierzęta nie bojące się niczego. Gohen zastanawiał się nad tym, co się ostatnio wydarzyło. Eli doszła już do siebie i wracała do formy. Nic nie zapowiadało złych wydarzeń, a przynajmniej nie było to Gohowi wiadome. Mel oswajała się powoli z ich towarzystwem i robiła postępy we wszystkich sztukach. Krótko rzecz biorąc - wszystko było świetnie. Armia jego pobratymców miała dołączyć do nich za niecałe trzy dni, co skutkowałoby zwiększeniem ilości piechoty i zwiększeniem ich szans na przetrwanie. Jedyną rzeczą, która martwiła Gohena była ta... cisza - nic się nie działo, wszystko było w porządku. Gohowi brakowało walki, wrażeń, czuł, jakby korzenie wrosły mu w ziemię w tej twierdzy.
Nagle w krzakach po jego prawej stronie usłyszał nikłe ruchy. Skoczył, zrobił fikołka w powietrzu i nogami zarył w krzaki, tuż obok jakiejś dziwnej istoty. Istota owa nie czekała aż Goh ją zabije, tylko uciekła gdzie pieprz rośnie. Po chwili nie było jej już widać.

Mel stała na wzgórzu i ćwiczyła swoją moc, równocześnie wsłuchując się w śpiew ptaków. Była w stanie wywoływać już tornada, wspomagać strzały i zmieniać ich tor lotu. Ale najbardziej lubiła latać, czuła się wtedy taka... wolna. Czuła, że gdy lata nic nie może się jej stać, jest jakby niezwyciężona.

Eli siedziała w kucki na dnie jeziora. Po dawnym już osłabieniu i niemocy teraz nareszcie czuła się potężna.Jeziorko owo było tak głębokie, że na samym nie nie było niczego widać, a ciśnienie byłoby przygniatające, gdyby nie moc Eli.

Siedział w swoim biurze,popijając swoje ulubione wino.
-Dzięki wam przodkowie, że pomyśleliście o mnie i zostawiliście mi kilkaset beczek tego waszego słynnego wina- mruknął zadowolony. Nagle, łojenie w drzwi.
-Wejść- odłożył puchar. Drzwi się otworzyły, i do pokoju wszedł Eric.
-Panie, mam parę listów adresowanych do pana i... ustną wiadomość- spokojnie popatrzył się na Katha. On odebrał listy, zaczął je przeglądać.
-No, co to za wiadomość?- spytał po chwili.
- Moi złodzieje donieśli,że sprawy się komplikują.Straże utrudniają im sprawę jak tylko mogą, i zaczęli narzekać na swoje wypłaty- wydusił z siebie jednym tchem Elric.
-Podwój im pensję- rzucił Kath znad papierów. Elrica zatkało.
-Panie, wiesz ile im płacisz? I chcesz to podwoić?- spytał trochę roztrzęsiony.
-Wiem dokładnie, i tak, podwajam.O, a co my tu mamy- wyjął jeden pergamin, odrzucając resztę na stół. Chwilę posiedział przy tym po czym zamknął papier.
-Idź co masz robić- rzucił Elricowi podpierając głowę ramieniem.On zasalutował i wyszedł. Kath nadał sygnał do zebrania dla Szóstki.( napiszcie też że Obern z wami idzie)
-

Gohen nagle wyczuł jakiś sygnał znowu prowadziła go biała nitka. Skonstatował, że idzie w stronę siedziby. Po drodze napotkał Oberna, który stał pod bramą.
- Pójdziesz ze mną, płomyczku - powiedział, uśmiechnął się i przeszedł przez bramę, a on za nim. Po chwili doszli do siedziby i zapukali w drzwi do głównej komnaty, a następnie weszli do środka...

Podczas kolejnego zaklęcia nagle coś ukłuło ją w głowę. Zrozumiała : Ma wracać do domu.
Zeszła ze wzgórza i skierowała się w stronę warowni przeskakując mury i budynki po drodze. Kiedy wreszcie dotarła do głównego budynku i doszła do głównych drzwi, które otworzyła i weszła do środka.

Elindor już wychodziła z wody, kiedy poczuła, że musi wrócić do warowni, skierowała się tam więc. Po półgodzinnej niemal podróży od jeziorka do bazy weszła do niej i do głównej sali. Wszyscy już tam byli. Zamknęła za sobą drzwi.

Spojrzał na przybyłą czwórkę.
-Dostaliśmy wyczekiwane zaproszenie. Zaproszenie na bal w stolicy- przymknął oczy.- Z tym wiąże się nasza kolejna misja.Na powrót otworzył oczy.
-Zabić króla.

Obern ponuro skinął głową.

- Tylko jest jedno, konkretne do bólu pytanie : jak do cholery mamy zabić króla, żeby nie zwrócić na siebie uwagi? -spytał.
- Oczywiście cieszę się z misji, ale rozumiecie...

Melody skinęła głową.
- Niech i tak będzie -

- Jeeej! - wrzasnęła głośno z radości - nareszcie misja z prawdziwego zdarzenia a nie siedzenie na tyłkach - dodała, nie ukrywając radości.

-Dzięki temu zaproszeniu będziemy mogli legalnie wejść do zamku. Obern będzie udawał naszego woźnicę, przemyci dla nas trochę broni i zbroi. Aha, no i odbędą się tańce.- popatrzył na nich uważnie.
-Spytacie czemu zabijamy króla? Gdy ostatnio tam byliśmy z Obernem, okazało się,że król jest tyranem.Na dodatek nie prawowitym następcą starego króla. Jest nim Annelia, córka króla. Król jest zapatrzony tylko w swoje bezpieczeństwo, nie udzieli nam potrzebnego wsparcia.Musimy go usunąć.- spuścił wzrok.

- Wiecie co? Mam nawet taki pomysł - powiedział Goh - Idę o zakład, że tego "króla" od siedmiu boleści będzie kto bronił, bo jak sam mówiłeś, Kathleenie, król dba tylko o swoje bezpieczeństwo. W takim wypadku możemy tych strażników albo spić, albo po cichu usunąć - tu uśmiechnął się jadowicie - Ale wybór oczywiście do was należy - dodał.

-Plan jest taki:Wejdziemy do sali balowej. Przeczekamy tam do zakończenia tańców..,żeby czujki króla mogły się upewnić,że nic nie kombinujemy.Potem ja i Melody wymkniemy się do składziku, gdzie jeden z moich złodzieji odbierze od Oberna broń i poda nam. Przebijemy się po cichu na belki podtrzymujące dach.Stamtąd wybijemy gwardię króla i jego samego.Będziemy mieć tylko sztylety i łuki.Najłatwiej je ukryć.Mam nadzieję,Mel,że umiesz strzelać wachlarzowo?-zwrócił się ku zefirce.

Mel uśmiechnęła się.
- Haha, kto by nie umiał. Potrafię strzelać do czterech strzał na raz, a ponownie nałożyć po sekundzie, razem z namierzeniem. Nawet jeślibym próbowała nie trafić, to by mi się nie udało, bo moja magia mnie wspiera

-Dobrze,czyli to załatwione.Wy-zwrócił się do Eli i Gohena- musicie w chwili strzału skupiC uwagę ludzi na królu.Wszyscy muszą to zobaczyć.Wstał.
-Bal za dwa dni. Melody,zrobisz mi ten zaszczyt, i będziesz mi towarzyszyć na balu?-spytał patrząc w jej szkarłatne oczy i wyciągając ku niej rękę.

Jej policzki prawie spłonęły, ale chwyciła jego rękę i z przekonaniem powiedziała:
- Tak, z miłą chęcią - i uśmiechnęła się szeroko.

-No to dogadane.Ucałował jej rękę i odwrócił się ku wyjściu.
-Mam nadzieję,że umiecie tańczyć-Wyszedł i skierował się ku swojej komnacie.Rozebrał się i położył sie na ogromnym łożu ostatnich Tregathów. Po chwili zasnął.