RPG Fantasy

Dopiero po chwili ogarnął o co chodzi. Wskoczył do portalu, który zamknął się tuż za nim. Ledwo! Prawie przytrzasnął mu kostkę, ale wyszedł z tego cało. Popatrzył na Eli.
- I co się porobiło z wami? - Spytał - Co się stało? - dodał

Portal się zamknął, a Kath chwilę później wyparował obelisk. Wszystko wróciło do normy. Elfy leżały tu i tam i niektóre lekko jęczały. Kathleen chwilę chodził po obozowisk, aż znalazł tą osobę. kasztanowo włosa elfka siedziała pod drzewem, lekko wstrząśnięta. Kath rozwinął pakunek- gdy szmata opadła, w jego ręku ukazała się krótka różdżka( wręcz berło) ze szmaragdem na końcu. Podał je elfce.
-Zawsze masz zapewniony dom- mruknął- zawsze będziesz mile widziana.
Otworzył portal i wszedł do warowni.

- Poturbowali nas co nieco - odparła z bladym uśmiechem - a co TY robiłeś tak długo i gdzie byleś? - spytała, zainteresowana.
Nagle Zobaczyła Katha
- I co? Jakieś zmiany nadchodzą? - spytała Kathleena

Uśmiechnął się.
- Powiem dopiero, gdy zbierzemy się wszyscy w jakimś konkretnym miejscu - powiedział

Zaalarmowany Obern wybiegł na plac.
- A, to wy- uspokoił się.- Gdzie byliście- spytał po chwili.
-To tu, to tam- odparł Kath wzruszając ramionami. Obern spokojnie już schował miecz i zamilkł.
-A co do osobnego miejsca.... zapraszam do mojego gabinetu.

Poszli całą grupą do gabinetu Kathleena. Elindor oparła się o ścianę.
- No, to opowiadaj, Goh, co widziałeś, co robiłeś i gdzie byłeś? - spytała.

- Dobrze, skoro pytacie, to odpowiem szybko: byłem u swoich dawnych jak i obecnych jak się okazuje, więc u czarnych elfów. Byłem tak w stolicy - Modathrze, jak i w miastach ościankowych oraz wioskach. Zbierałem tam ludzi, którzy w dwa tygodnie mają się zebrać. Ostrzegam, że nie będzie ich zbyt wielu, ale na pewno około czterystu się znajdzie. Stu z nich stanowią doświadczeni wojownicy, dwustu to kowale, szlachcice (i szlachcianki) i synowie walki, pięćdziesięciu to inżynierowie, a reszta to chłopstwo i giermkowie. Dodatkowo Zaprosiłem paru mistrzów miecza i topora, żeby mogli uczyć innych i siebie nawzajem. Kupiłem też udziały w wielu kopalniach żelaza, obsydianu i tym podobnych, więc będziemy czerpać zyski i artykuły do produkcji broni. To jest chyba wszystko - skończył

Kathleen w międzyczasie poprosił o przyniesie kilku dzbanków wina i coś do jedzenia. wypił swój kielich i przeżuwał kiełbaskę.
- Jeżeli czarne elfy nie mają odpowiedniej technologi- a obecnie taką mają jedynie gnomy- niepotrzebnie inwestowałeś w obsydianowe kopalnie. Nawet jeśli znajdą smocze szkło to nie będą go mogli wydobyć. Inżynierowie się przydadzą- trzeba rozbudować twierdzę. Ludzi ciągle przybywa i się prawie nie mieszczą.- podniósł wzrok.
-A tymczasem mam dla was zadanie.

- Zamieniam się w słuch - odparła.

- Mam jednak pewną nadzieję, że armia też się przyda - stwierdził - A gdzie można znaleźć te gnomy? - spytał jeszcze z nadzieją.

Uśmiechnął się tajemniczo.
-Kilometry pod ziemią- odparł mu.- A co do zadania...- podszedł do stolika i opróżnił szybko kolejny puchar.
- Wysyłam was w góry w poszukiwania zefirki- Melody. Szpiedzy donieśli mi że widziano osobę kontrolującą wiatr. Musicie ją odnaleźć i w miarę możliwości sprowadzić tutaj. Musicie uważać, zefiry to najlepsi łucznicy. Są połączeniem elfa i człowieka- posiadają cechy obu tych ras.- zapalił fajkę i zaciągnął się.Odwrócił się i wbił w nich wzrok.
-Nie możemy pozwolić sobie na taką sytuację jak u elfów. Jeśli mają nam zaufać nie możemy ich zaatakować.
- Podam wam kilka przydatnych informacji, które pomogą wam ich zrozumieć.- wyciągnął kartkę.
- Zefiry to urodzeni spryciarze, uwielbiający zawody, więc jeśli wam je zaproponują nie odmówcie, bo uznają to za obrazę. Pilnujcie także sakiewek, bo łatwo możecie je stracić. Są to urodzeni zwiadowcy, inne istoty nie dadzą im rady w tej dziedzinie, nawet elfy. Ich tradycyjnym daniem są berosy, czyli mięso wilkora w sosie z roślin ligowych. nie lubią cwaniaczków, chociaż sami nimi są. Gdy chcą umieją się ukryć, więc na codzień trudno je zauważyć. Tak, to chyba wszystko- odłożył kartkę. Wyjął coś z kieszeni. Był to czarny,błyszczący kamień z otworem w środku, w którym był umocowany odłamek polerowanej stali.
-Jeśli sprawy przyjmą niekorzystny powód, niech któreś z was upuści ten kamień na ziemię, wtedy pojawię się.
Potarł oczy.
- Z rana ruszajcie, musimy czym prędzej załatwić tą sprawę.

- Ja jestem zawsze gotowa, wiec czekajmy na rano - powiedziała z cieniem uśmiechu.

////Akcja przeniesiona do wschodnich gór