RPG Fantasy

Ogromna budowla z obsydianu, pięknie komponująca się z otoczeniem. Włada nią i zbiera w niej armię ostatni z rodu Tregath'ów - Kathleen. We wnętrzu twierdzy znajduje się ukryty skarbiec i Pokój Sześciu Tronów - po jednym na każdego Bożego Wybrańca.

Poszła do swoich "Zwierzaków".
- Dobrze, kochani, teraz muszę was podzielić na trzy kontyngenty: Wierzchowce, Inwigilatorzy i Walczący - powiedziała do nich - Kto czuje się na siłach, aby walczyć w pierwszym szeregu?
- Ja - odparł spokojnie jednorożec
- My! - zaryczały niedźwiedzie
Wilki popatrzyły po sobie.
- Do ataku pójdzie połowa naszych najsilniejszych członków, a reszta będzie inwigilować - powiedział wilczy samiec alpha
- My idziemy wkopać złu - powiedziały dziki z przekonywującym tonem
- Będziemy was bronić z powietrza - rzekły orły, jastrzębie, myszołowy i sekretarze.
- Jesteśmy z wami - odparły wierne, dzikie psy
Elindor obliczała w głowie. Wychodziło jej, że walczyć w pierwszym szeregu będzie około dwieście trzydzieści zwierząt.
- Kto czuje się na siłach zostać wierzchowcem? - spytała
Zgłosiło się około pięćdziesiąt dzikich koni i siedemdziesiąt jeleni.
- Dobrze, to rozumiem, że reszta zamierza szpiegować? - spytała
- Nie tylko! - wrzasnęła wiewiórka - Możemy przenosić w lesie informacje! Ale na wolnej przestrzeni możemy sobie niestety nie dać rady.
- To kto chce przekazywać miedzy nami informacje? - spytała Eli już trochę znużona
Zgłosiło się kilka wróbli i sporo wiewiórek oraz dwie kanie.
- Dobrze, resztę proszę o raporty szpiegowskie, kiedy was oczywiście wyślę - powiedziała - A teraz ustalmy, że gdy gwizdnę pięć razy, to oznacza natychmiastową zbiórkę, jasne?
- Jasne! Tak! Oczywiście! - odpowiedziały wszystkie zwierzęta.
- Na tą chwilę wam dziękuję, wszystkie możecie odejść do swoich prywatnych spraw, do zobaczenia! - zawołała.

Jego sen nagle się zmienił.

Przechadzał się po wnętrzu podziemnego miasta, którego nigdy nie widział. Chodniki były ułożone z jednokolorowych, białych (zapewne marmurowych ) płyt. Z góry pieczary zwisały stalaktyty, o takim samym kolorze. Po mieście przechadzali się inni ludzie. Nikt się nie spieszył i nie martwił o nic. Pomiędzy ludźmi czasami przechodzili wartownicy w białych pelerynach i z mlecznobiałymi mieczami w pochwach. W jego śnie było tyle białego, że ledwo dostrzegał szczegóły. Otaczały go białe budynki i wieżyczki, a przed nim stał ogromny portal do innego świata.

Nagle obudził się, ziewnął, wstał z łóżka, posłał je , rozpostarł skrzydła i poleciał w stronę jaśniejącego nieba.

-Eli!!- wrzasnał na cały głos. Elindor akurat weszła na plac,więc skierował się do niej.
-Rozstaw czujki wokół twierdzy, niech informują cię o wszystkich przyjezdnych, a ty informuj mnie, proszę cię- od czasu wizji Gohena wyraz jego twarzy nie zmienił się. Ani trochę.
-Znajdziesz mnie na wieży jakby co- lekko się ukłonił i zanurzył się w głównym budynku.

- Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem - rzekła z zawadiacką miną i odwzajemniła ukłon. Odwróciła się na pięcie i wrzasnęła na cały głos po staroelficku:
- Poczekajcie!!!-
Zwierzęta stanęły i obróciły się do Eli.
- Potrzebuję trzydziestu szybkich i kumatych wróbli i dziesięciu wilczych braci - powiedziała.
Wystąpiło czterdzieści zwierząt.
- Dobrze, dwa wróble podzielcie się na dziesięć grup, w której skład będą wchodzić trzy wróble i wilczy brat. Dwa wróble będą pełnić rolę kurierów, wilk obserwatora i obrońcy, a ostatni wróbel będzie leciał w razie jakiegoś krytycznego zdarzenia i jako obserwator. Potem macie ustawić się w równych odległościach od siebie i zarazem około dziesięciu metrów od muru warowni. Wszystko jasne? - spytała na zakończenie.
- A do kogo mamy lecieć? - spytał jeden z wróbli
- Lećcie do mnie, nawet, jeśli zobaczycie jakiekolwiek nieznane wam zwierzę, bądź nieznaną istotę lub człowieka, dobrze? - spytała ponownie.
- Dobrze, lecimy! - zakomenderował jeden z wróbli i wszystkie ustawiły się na ustalonych pozycjach.
- I jeszcze jedno: zmieniamy taktykę: dwa gwizdy - zbiórka zwiadowców, trzy - obrońców, cztery - wierzchowców, a pięć - wszystkich -
- Dobrze, niech i tak będzie - odparł jednorożec, wódz.
- Do zobaczenia! - zawołała i ponownie odeszła w stronę warowni

//// Chwilowo jestem poza twierdzą (tajne) nie będę dawał paru postów w kolejce

Minął tydzień. Alchemik dotarł do twierdzy, i zagościł się w wieży. Do zamku przybywało coraz więcej ludzi szukających zarobku. Kathleen w porozumieniu z Obernem zarządzili dobudowę koszar tuż przy murach grodu. Dzięki magii były już po tygodniu prawie skończone.

Kathleen siedział w swoim biurze i sączył win,o wbiwszy wzrok w kąt. Po chwili rozległo się pukanie i do pokoju wszedł Elric- jeden z najbardziej zaufanych szpiegów Katha.
-Wzywałeś mnie panie?
-Tak - odrzekł Kath odkładając puchar.- Mam zadanie dla twoich Kruków.
-Oczywiście, panie, co możemy dla ciebie zrobić?- lekko się ukłonił.
- Wyślij swoich złodziei do najbliższych większych miast: Vaedi, Racke, Gatgon i do stolicy Teranis. Macie szukać chłopca urodzonego w tym dniu dwanaście lat temu. Powinien mieć czarne włosy i stalowe oczy. Przeszukajcie każde z tych miast wzdłuż i wszerz. On musi tam być- zamilkł
- Dobrze panie, z rana wyślę moich najlepszych ludzi do wszystkich miast. Czy życzysz sobie coś jeszcze?- spytał, znowu się kłaniając.
- Nie.Możesz odejść. Elric skinął głową i ulotnił się przez drzwi.
- Musi tam być- mruknął Kath, pociągnął łyk wina,i znowu zapatrzył się w kąt.

W ciągu ubiegłego tygodnia Elindor nieustannie medytowała i uzyskiwała informacje z bibliotek we wnętrzach warowni. Dowiedziała się bardzo wiele o przeszłości i o taktyce. Spotykała się też kilka razy z armią swych zwierząt. Zwiększyła swoją siłę i moc kilkukrotnie, uzdrawiając wszystkie istoty spotykane po drodze i kształtując iluzje z wody. potrafiła również stworzyć dla swojego użytku wodnego golema z nią w środku i utrzymywać go niemal wieczność, pomimo niszczącej działalności słońca. Dumała też ad tym gdzie do cholery jest Gohen? Przecież już dawno powinien wrócić a od siedmiu dni nie dawał znaku życia. Niedługo będą musieli zacząć poszukiwania. Wstała, rozprostowała kości i poszła w stronę warowni.

Wysłał na linię dzieci bogów krótką informację (długo leciała, bo trasa długa) :
"Nie martwcie się. Niedługo wrócę. Zbieram armię"

Odebrał wiadomość Gohena. Przynajmniej jest zdrowy. Kathleen zszedł na dół schodami koło kominka prowadzących do niższych sal. Skręcił w lewo,prawo, znowu lewo i stanął przed biblioteką. Otworzył drzwi i zauważył Elindor ślęczącą nad jakąś książką.
-Nie przeszkadzam ?- spytał.

Również odebrała wiadomość Goha. " Nareszcie " - pomyślała.
- Nie, czemu? - odparła z uśmiechem - Studiuję dawne kroniki, manuskrypty i zapiski - dodała.
- Coś się stało? - spytała, zatroskana

-Nie..- mruknął pakując się do środka. Rozejrzał się dookoła. Ktoś sprytnie poukładał książki. Najpierw był kolory- zgodnie z kolorami tęczy od góry do dołu- potem liczby. usiadł na krześle koło przyjaciółki.
- Potrzebuję kogoś do pomocy przy wizycie u elfów- spojrzał na nią- podejrzewam że jest tam jeden z nas. Musimy go odnaleźć i w miarę możliwości sprowadzić tutaj. Czuje w ciele że zło nie czeka i ciągle się posuwa w naszą stronę. Trzeba jak najszybciej znaleźć wszystkich i przygotować się na krótkie czasy- zamilkł na chwilę.
- Pojedziesz ze mną? -spytał w końcu.

- Rozumiem... przyda ci się ktoś, kto bardzo biegle posługuje się staroelfickim? - spytała z uśmiechem - I kogoś, kto zna się na kulturze elfów i ich obyczajach. Są jeszcze pytania, konkretnie dwa : Do których elfów jedziemy i czy trzeba się zbrojnie przygotować? - dodała

-Do elfów z Erengoru- odparł.- Twoich pobratymców. I tak, zawsze lepiej jest mieć przy sobie kawałek żelaza - dodał słabo się uśmiechając.
- Ponad to faktycznie przyda się tłumacz. Wiadomo, że elfa nie przegadasz, i nie wiadomo co mogą uznać za obrazę, nawet kolor ubioru- popatrzył na swój płaszcz- Zielony nie- to ich kolor. Żółty zbyt jaskrawy. Czerwony- kolor krwii. Czarny- znak żałoby. Biały- szlachecki kolor, czyli wyszlibyśmy na czyścioszków. Brązowy- kolor ziemi, ich natury. Niebieski- kolor spokoju, którego nie zaświadczymy długo- tu zaciął się
-Mmmm....Zostaje nam....Purpura?

- Purpura jest kolorem królewskim. Kiedy jeszcze byłam w swoim domu nie przywiązywaliśmy takiej wagi do powłoki zewnętrznej, skupialiśmy się na wnętrzu. Ubrania więc nie zdadzą się nam na nic, jeśli coś pójdzie nie tak z ich przekonaniami - powiedziała - Możesz więc spokojnie pójść w swoim czarnym płaszczu, natomiast przed wejściem do samego Erengoru, będziesz musiał złożyć swą bron w ręce tak zwanego komitetu powitalnego, to samo niestety zrobią z twoimi butlami wypełnionymi mieszaninami - tu spojrzała na jego pas, a po chwili znów kontynuowała - lepiej również nie tkaj materii cienia, ani nie używaj go bez ich zgody, bo to może diametralnie zmienić ich stosunek do nas.
- Dodatkowo są trzy możliwości jak nas przyjmą: Albo nie będą wiedzieli kim jesteśmy , a gdy spróbujemy im udowodnić oni nam nie uwierzą i wtedy musimy się zmyć stamtąd przed upłynięciem doby, albo nie będą nas znać i nam uwierzą, wtedy jest dobrze i mamy szanse na jakąś ucztę, albo będą o nas wiedzieli i przyjmą nas z honorami i odprawią nam ucztę jako bożym dzieciom. Na wypadek takiej uczty trzeba zachowywać się dostojnie i z pełną kulturą i należy spróbować wszystkich dań, przynajmniej po trochu. -
- Dobrze, to kiedy wyruszamy? - zapytała jeszcze ze standardowym dla niej zawadiackim uśmiechem .

-Teraz- odrzekł jakby to było coś najnormalniejszego na świecie.

- No dobra - odparła. Pobiegła po wszystkie swoje rzeczy, spakowała się szybko, gwizdnęła na konia i krzyknęła:
- Gotowa!!!-

Zanim zdążył się podnieść ona już wybiegła i była gotowa. Wyszedł, zabierajac po drodze tobołek i miecz. Już miał wyjść, gdy przypomniał sobie coś i wrócił się do sali Sześciu Tronów . Podszedł do brązowego tronu i wyjął coś. Starannie to zawinął i schował do plecaka. Wyszedł, wsiadł na konia i zwrócił się do Oberna ;
- Do mojego powrotu ty tu rządzisz. Tak, niedługo wracamy.
Oberna próbował coś powiedzieć , ale Kathleen kontynuował;
- Nie, to nie jest niebezpieczne.
Naprawdę starał się mu przerwać, ale on uprzedził jego pytanie;
-Sprawdź moje biuro, tam masz instrukcje. Trzymaj się- i odjechali pozostawiaj
ąc zdezorientowane Oberna na placu.

Wędrówka zajęła im nieco ponad trzy dni. Podczas tejże nie przydarzyło im się nic ciekawego. W końcu dojechali do bram Erengoru. Naprzeciw wyszedł kordon powitalny elfów.
- Prosimy nam oddać broń - rzekło dwóch spośród nich.
- Proszę bardzo - odparła do nich po staroelficku, oddając im całą swoją broń a do Katha rzekła:
- Chcą naszą broń -

Kathleen spojrzał na elfa podejrzliwie, ale oddał mu swój miecz, nóż i sztylet. Po hwili namysłu wyciągnął jeszcze nożę do rzucania z nogawki: Jeden,drugi, a trzeci niezauważony wrzucił do buta. Odpiął pas i oddał mu wszystko.
-Już.-rzekł z cicha.