RPG Fantasy

Poczuła, jak cząsteczki wiedzy przelatują do jej mózgu. Poczuła się jakby dawno to wiedziała, ale dopiero teraz sobie o tym przypomniała. Zamachała rękami jak wiatrak i otoczyła demona zwartymi kolumnami wody, które zbliżały się doń. Kiedy już oplotły demona szczelną osłoną, Eli złączyła obie dłonie. Woda zaczęła krzepnąć i zwiększać swoją objętość. Eli czuła, że jej energia powoli się wyczerpuje. Czarne kropki latały jej przed oczami, ale kontynuowała zaklęcie. Nagle wokół świeżo zwołanej i już krzepnącej wody pojawiły się runy. Ukazywały one osłonę, wodę i ciało. Na twarz Eli wstąpiły kropelki potu. Nie mogła przerwać i wiedziała o tym. Runy zaczynały działać i wspomagały pracę zaklęcia, zwiększając prędkość krzepnięcia wody i uniemożliwiając poruszanie się demona. Nagle w Eli coś jakby pękło. Poczuła bardzo silny ból serca, który jakby drążył w nim dziurę i wypełniał je ogniem. Nie wiedziała co to jest, ale nie próbowała się zastanawiać. Eli zgięła się, ale dalej walczyła z zaklęciem, próbując je aktywować do końca. Ból promieniował już od serca na cały tułów. Nagle Eli zrozumiała - energia się jej skończyła i czerpała teraz z siły życiowej.
"Chyba nie mam wyjścia - muszę się poświęcić" - pomyślała i brnęła w to dalej, teraz jeszcze bardziej zdeterminowana. Do samych słów, które inkantowała dodała teraz gesty wspomagające dalszy rozwój zaklęcia. Eli widziała już coraz mniej i nie słyszała już nic. Chwiała się już nieco na nogach dokańczając pracę nad zaklęciem. Uczyniła lód niemal niezniszczalnym, odpornym na większość obrażeń fizycznych i zupełnie odpornym na każdą magię. Jedyną osobą, która byłaby w stanie uwolnić demona (co i tak nie byłoby proste) była w tej chwili tylko ona. Teraz pozostało jej tylko zapieczętować zaklęcie własną krwią. Podeszła do kuli lodu ledwo zachowując równowagę, wyjęła nóż z pochwy i przejechała ostrzem noża po ręce, z której uleciało kilkanaście kropel jej krwi, po czym zamknęła swoją ranę i padła na ziemię z ledwo tlącą się iskrą życia.