RPG Fantasy

Nagle galareta zniknęła. Zaczęła spadać.
Po chwili kolory zaczęły zmieniać się przed jej oczami. Czerwony, pomarańczowy, żółty, seledynowy, zielony, niebieski, błękitny, aż w końcu kaskada bieli mieszającej się z czernią. Dochodziły ją różne odgłosy. Z tych wyraźniejszych słyszała tylko swoje imię i "zginiesz". Czuła, że coś płynie w jej żyłach razem z krwią. Jej organizm wytwarzał substancje zwalczające szkodliwe pierwiastki i ich pochodne. Bezskutecznie. Produkcja erytrocytów (krwinek czerwonych) i leukocytów (krwinek białych) spadła, a one same rozkładały się pod jakimś wpływem. Jej mózg wykonywał błyskawiczne kalkulacje. Biorąc pod uwagę niemal brak produkcji ob tych krwinek i zmniejszenie ich żywotności o 90%, Eli umarłaby za jakiś tydzień. Nie mogła ona zblednąć, ani zemdleć, z powodu "braku" ciała, ale ta kalkulacja i jej wynik ścisnęły jej mózg i przeraziły ją. Chciała zawrzeszczeć, a potem się wypłakać. Najpewniej jej wrzask słychać było na całą wioskę, ale w tej chwili nie za bardzo ją to obchodziło. Nagle poczuła, że znowu coś krąży w jej żyłach. To coś zwalczało w pewnym sensie komórki jadu albo trucizny (nie wiedziała czego). Niestety, komórki owe zmutowały ze sobą, tworząc coś... przerażającego. Człowieka zabiłoby w kilka sekund. Eli jednak postanowiła się bronić. Wytworzyła w sobie ogromne ilości wody i starała się wszystko to wyrzucić z organizmu - krótko - wypocić. Bakterii chwilowo ubywało, razem z mutantami, ale jej szanse na przeżycie malały z każdą chwilą, razem z kolejnymi mutacjami. "Ciekawa śmierć" - pomyślała - "Zginąć od kilku bakterii i mutacji". Walczyła jednak jak nigdy dotąd. Mózg zaczynał się przegrzewać. Reszta ciała też gotowała się jak w ogniu. Wrzasnęła znowu, z całych sił. Miotała się jak diabeł w wodzie święconej, walczyła w samej sobie. Nie wiedziała, jak to się skończy, wolała się nie zastanawiać...