RPG Fantasy

Zbliżał się wieczór. Dzięki mocy Melody, mogli przenosić się w znacznie odległe miejsca. Jednak do samego miasta musieli podejść pieszo, żeby nie alarmować wrogów. Teraz spoglądali ze skał na dziejące się tam wydarzenia: pół muru zostało wysadzone, wrogowie przedarli się do wewnętrznych murów. Na zewnątrz ustawiono masę maszyn oblężniczych, a także sporo namiotów. Od czasu do czasu widział wśród tych namiotów ludzi. Wszyscy nosili długie brązowe opończe, a pod nimi tego samego koloru szaty.
-To zbyt proste- mruknął do siebie. Najgorszy był widok więźniów. Ludzie, elfy , krasnoludy skute okowami. Wszyscy byli porozrzucani bo obozie, przytwierdzeni do ścian, albo pod strażą.Obern z Melody cicho podeszli pod namioty. Złapał dwóch ludzi, unieszkodliwił ich i odarł z ubrania.
-Masz, ubierz to- podał przyjaciółce jedną parę ubrań. Drugą założył na siebie. Powoli, nie zwracając niczyjej uwagi wtopili się w tłum.
Przechodzili obok jednej z klatek więzienia. Obern spojrzał na więzione tam krasnoludy. Jeden spojrzał na niego, wstając i opierając się o ścianę.
-Ty nie jesteś jednym z nich- powiedział cicho. Obern zamarł.Ze ściągniętymi brwiami spoglądał na karła przed sobą.
-Spokojnie, nie wydam nas- szybko dopowiedział krasnolud.- Czego tu szukacie?
Obern nie za bardzo wiedział, czy powinien zwierzać się obcej osobie.Ale co to za różnica? Zaraz i tak może umrzeć.
-Szukamy pewnej kobiety. Wyróżnia się, ponieważ..
-Jasne włosy zaplecione w warkocz, czysta brzoskwiniowa cera, oczy niebieskie jak głębiny morza- przerwał mu krasnolud.- Jednym słowem ludzka kobieta z urodą elfa?
-Więc widziałeś ją-stwierdził Obern.- Możesz nam powiedzieć gdzie ona jest?
-Mogę, ale co dostanę w zamian?
-Mój kuzyn posiada armię, namówię go żeby was uwolnił, on..
-Puste obietnice- przerwał mu rozbawiony karzeł.- Atak na nic się tu nie zda. Wasza armia ma co innego do zrobienia. Twój kuzyn- zainteresował się- to przypadkiem nie Tregath?-zapytał wprost. Obern skinął głową.
-Hmm. Moi bracia od dawna utrzymują ten fort, żeby dać więcej czasu na przygotowanie się innym. Lecz my niedługo upadniemy. Musicie się spieszyć- popatrzył tęsknym wzrokiem na mury.- Tyle lat przetrwały...żęby być zniszczonym w kilka chwil...- odwrócił się do niego- Wasza przyjaciółka jest w czerwonym namiocie, tym po prawej. Uwolnijcie ją i uciekajcie. Albo skończycie tak jak my.
-Dziękuję.- odparł i ruszył ku namiotowi.
Stali przy nim strażnicy. Trzeba by ich odciągnąć. Miał już pomysł, ale musiał znaleźć namiot z łatwopalnym towarem. Dwa namioty dalej znalazł magazyn jakichś ksiąg. Już miał je podpalić, gdy ujrzał tytuł jednej z nich.
-Hmm, Kathowi się to spodoba- wsunął książkę za pazuchę i rozpalił ogień. Czym prędzej odeszli od miejsca zdarzenia. Po chwili wybuchło piękne ognisko. Wszyscy strażnicy ruszyli na pomoc, zostawiając posterunki
-Zostań na straży, ja ją znajdę- mruknął do Melody. Sprawdzając, czy nikt nie patrzy zakrył twarz i wszedł do namiotu.